سن انجام ارتودنسی و ضرورت آن برای اصلاح عیوب دندانی و اصلاح لبخند

سن-انجام-ارتودنسی

بهترین سن برای ارتودنسی بین 8 تا 14 سال است که هنوز بدن در حال رشد است. ارزیابی‌های انجام شده، سن 7 سالگی را برای ارتودنسی پیشنهاد می‌دهد. دندان‌ها در این سن با براکت ثابت یا متحرک قابل جابجایی هستند. تجمع دندان‌ها ممکن است نیاز به جداسازی داشته باشد. پس از گذشت مدتی طولانی از قرار دادن براکت‌ها، به ویژه در ارتودنسی بزرگسالان ممکن است نیاز به استفاده از نگه‌دارنده باشد. هدف اصلی ارتودنسی دندان کودکان اصلاح رشد فک در زمان خردسالی و انعطاف‌پذیر بودن فک است. والدین غالباً اطلاعی از زمان مناسب شروع سیم کشی دندان ندارند، به همین دلیل باید به متخصص ارتودنسی مراجعه کرد که در زمینه ارتودنسی پیشگیری و زودهنگام از تجربه کافی برخوردار باشد.

درمان ارتودنسی بسیار قابل پیش بینی بوده و در اکثر موارد هم موفقیت آمیز خواهد بود. با توجه به میزان شدت مال اکلوژن (به همریختگی دندان‌ها) یا غیر طبیعی بودن چینش دندان، درمان ارتودنسی در دو یا سه فاز جداگانه صورت می‌گیرد. بهبود دندان‌های نامنظم فواید بسیاری دارد. راست و مرتب بودن دندان‌ها ظاهری زیبا به افراد می‌بخشد و روی افزایش اعتماد به نفس و خودباوری هم تاثیر به سزایی دارد. مهمتر اینکه، دندان‌های با چینش منظم باعث بهبود عملکرد فک، جویدن و صحبت کردن می‌شود.

برای بهرمندی از این خدمات و رزرو وقت با ما تماس حاصل فرمایید.

مراحل درمان ارتودنسی


مراحل-درمان-ارتودنسی

معمولا درمان ارتودنسی شش تا سی ماه به طول می‌انجامد. دوره درمان تا حد زیادی به نوع مال اکلوژن، نوع تجهیزات پزشکی به کار رفته و میزان مراقبت‌های خود بیمار بستگی دارد. اینجا نگاهی کلی به سه فاز اصلی درمان می‌اندازیم:

متخصص ارتودنسی جهت رفع ناهنجاری‌های دندان به بهترین و مناسب‌ترین شکل، بررسی‌های دقیقی انجام می‌دهد. چند معاینه اول شامل برخی از ارزیابی‌های زیر می‌شود:

  • ارزیابی‌های پزشکی و دندانپزشکی: مشکلات فیزیکی و مشکلات مربوط به دندان کاملا به هم مرتبط هستند. مشکلات مربوط به دهان ممکن است باعث ایجاد مشکلات پزشکی شود و یا بالعکس، ناشی از مشکلات پزشکی باشد. هدف از این ارزیابی اطمینان یافتن از این بابت است که قبل از شروع روند درمان، سوابق مشکلات دندان و سلامتی فرد کاملا تحت کنترل باشد. از بیمار خواسته می‌شود که یک قالب دندان را گاز بگیرد که با ماده‌ای ژلاتینی پر شده است و سپس اطراف دندان سفت می‌شود. قالب را از دندان جدا کرده و با پلاستر پر می‌کنند تا مدلی از دندان‌های بیمار به دست اید. بررسی مدل‌ها به ارتودنتیست این امکان را می‌دهد که موقعیت هر دندان و ارتباط آن با دیگر دندان‌ها را با دقت بررسی کند.
  • پرتونگاری پانورامیک: اشعه ایکس ابزاری بسیار عالی برای مشاهده و بررسی احتمال بروز عوارض جانبی یا تشخیص آسیب‌هایی است که از قبل به مفاصل وارد شده باشد. اشعه ایکس همچنین به ارتودنتیست این امکان را می‌دهد که مکان دقیق هر یک از دندان‌ها و ریشه آن‌ها را ببیند.
  • تصاویر کامپیوتری: این تصاویر به متخصص ارتودنسی اجازه می‌دهد تا ببیند چه روش درمانی می‌تواند روی شکل صورت و تقارن فک تاثیرگذارتر باشد.
  • عکس‌ها: بسیاری از متخصصان علاقه‌مند هستند تا قبل، بعد و در طول دوره درمان، از صورت و دندان عکسبرداری کنند تا از روند پیشرفت درمان و تاثیری که روی شکل صورت بیمار داشته است، یک ارزیابی کلی در اختیار داشته باشند.

تمامی ابزارهای تشخیص، برای تشخیص و ایجاد برنامه‌ای درمانی مخصوص برای بیمار استفاده خواهند شد. سپس ارتودنتیست تجهیزات مرسوم در ارتودنسی را پیشنهاد می‌دهد تا به آرامی دندان را به سمت چینشی مناسب حرکت دهد. این تجهیزات ارتودنسی ممکن است ثابت یا متحرک باشند. معمولا براکت‌های ثابت قدیمی، تایید شده هستند که در آن از براکت‌های ارتودنسی استفاده می‌کنند و با سیم قوس‌دار به هم متصل می‌شوند. براکت‌های زبانی هم ثابت هستند، اما پشت دندان نصب می‌شوند که زیاد در معرض دید نباشند. ابزارهای متحرک، جایگزینی برای براکت‌های ثابت هستند. نمونه‌هایی از این ابزارهای متحرک، سیستم اینویزالاین، هدگیر و فیس ماسک هستند. این وسایل طراحی شده‌اند تا ساعات مشخصی در روز جهت تسریع روند درمان پوشیده شوند. تجهیزات ارتودنسی استفاده شده هرچه که باشد، ارتودنتیست به صورت منظم آن را بررسی و تنظیم می‌کند تا مطمئن شود فشار کافی و مداوم به به دندان‌ها اعمال می‌شود. لازم است که در دوره‌های زمانی مشخص شده به متخصص مربوطه مراجعه کنید و اگر بخشی از ابزار استفاده شده شکست یا دچار مشکل شد پزشک متخصص را در جریان قرار دهید.

وقتی که دندان‌ها به درستی هم‌تراز شدند، براکت‌های ثابت و متحرک استفاده شده برداشته می‌شوند و دیگر نیازی به آن‌ها نیست. اکنون مهمترین و سخت‌ترین بخش درمان ارتودنسی به پایان رسیده است. اکنون ارتودنتیست یک نگه‌دارنده می‌سازد. هدف از ساخت این نگهدارنده این است که مطمئن شویم دندان‌ها دوباره به مکان و چینش قبلی‌شان باز نگردند. نگهدارنده‌ها لازم است که دوره مشخصی را روزانه و مدت زمان مشخصی پوشیده شوند. در طول فاز نگهداری، استخوان فک در اطراف دندان‌های تراز شده،  شکل نو به خود گرفته تا دندان‌ها به طور کامل در این چینش صحیح تثبیت شوند.

چه کسانی نیاز به ارتودنسی دارند؟


چه-کسانی-نیاز-به-ارتودنسی-دارند؟

دلایل نیاز به درمان ارتودنسی (براکت) در کودکان و بزرگسالان:

  • مشکل در تنفس یا بلع: تنفس از دهان ممکن است به خر و پف در خواب و اپنه خواب بیانجامد.
  • کراس بایت: یک یا چند دندان بالایی پشت دندان‌های پایینی قرار می‌گیرند.
  • دندان‌های پیشین بالا و پایین آن طور که باید، روی هم قرار نمی‌گیرند و بین آن‌ها فاصله می‌افتد.
  • اور بایت: دندان‌های پیشین بالایی بخش زیادی از دندان‌های پیشین پایینی را می‌پوشانند.
  • کراودینگ: شامل وجود دندان‌های اضافه یا دندان‌هایی با چینش نادرست می‌شود.
  • اوربایت عمیق: دندان‌های پیشین پایین در بافت بالای دندان‌های بالایی فرو می‌روند.
  • اختلال در شکل صورت و دهان: رشد فک و جینش دندان‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
  • درد فک و استخوان فک
  • دندان اضافه یا داشتن دندان کمتر: ناشی از افتادن دندان، آسیب‌ها، یا مشکلات موروثی
  • اورجت (بیرون زدگی دندان‌های بالایی): دندان‌های بالایی بیشتر از حالت طبیعی جلو زده‌اند و معمولا با کوتاه بودن فک پایین همراه هستند.
  • تصور ذهنی: داشتن لبخندی زیبا می‌تواند اعتماد به نفس و تصویر ذهنی افراد از خودشان را بهبود بخشد.
  • فاصله میان دندان‌ها: دندان‌ها ممکن است افتاده باشند، بسیار کوچک یا بسیار بزرگ باشند.
  • اختلال در صحبت، جویدن یا گاز گرفتن
  • آندربایت (جلوزدگی فک پایین): فک پایینی بلندتر از فک بالا باشد.

براکت‌ها می‌توانند دندان‌های شما را مرتب کنند و ظاهری زیبا و عملکردی بهتر به آن ببخشند. براکت‌ها با چسب به دندان‌ها چسبانده شده و و با سیمی به هم وصل می‌شوند تا فشار لازم را به دندان‌ها وارد کنند. با گذشت زمان این فشار، دندان‌ها را آرام آرام به جای مناسب حرکت می‌دهد.

ویژه کودکان:

  • مکیدن انگشتشان: این عادات می‌تواند باعث جلوزدگی دندان‌های پیشین بالایی، و بروز تنفس دهانی شود.
  • به هم خوردن چینش دندان‌ها: می‌تواند به سمت چینش بهتری هدایت شود.

دلیل مشکلات مربوط به دندان


  • مسائل ژنتیکی: شما اندازه دندان و فکتان را از والدینتان به ارث برده‌اید.
  • عادات بد: مکیدن انگشتان، تنفس دهانی و ناخن جویدن می‌تواند روی دندان‌ها تاثیر بگذارد.
  • مشکلات مربوط به دندان کودک: افتادن دندان شیری کودکان زودتر یا دیرتر از موعد می‌تواند منجر به مشکلاتی در دهان و دندان شود.
  • آسیب: یک تصادف ممکن است یک یا چند دندان را از جایش منحرف کند و در نتیجه باعث انحراف دیگر دندان‌ها هم شده و چینش آن‌ها را دچار مشکل کند.

زمان مناسب برای استفاده از براکت


زمان-مناسب-برای-ارتدونسی-در-کودکان-چه-موقع-است

بیماران با مشکلات ارتودنسی تقریبا از هر سنی می‌توانند از فواید درمان این مشکل بهره ببرند. زمان ایده آل برای گذاشتن براکت سنین 10 تا 14 سال است، در این زمان هنوز سر و دهان در حال رشد هستند و بهبود چینش دندان‌ها راحت‌تر صورت می‌گیرد. البته چون هر گونه اصلاح و تغییر در ظاهر صورت در طول این دوره حساس ممکن است برای کودک ترسناک باشد، والدین قبل از گذاشتن براکت لازم است در این باره با کودکشان صحبت کنند. براکت‌های فقط برای کودکان نیستند، بزرگسالان زیادی هم برای رفع مشکلات جزئی و اصلاح لبخندشان، براکت استفاده می‌کنند.

زمان مناسب برای ارتدونسی در کودکان چه موقع است؟


بسیاری از کودکان احساسی دوگانه در مورد براکت‌ها دارند، از طرفی داشتن دندان‌هایی زیبا را دوست دارند و از طرفی هم نگرانند مبادا براکت‌ها درد و ناراحتی برایشان ایجاد کند. خبر خوب این است که قرار دادن براکت ارتودنسی اصلا دردناک نیست و نتیجه پایانی هم داشتن لبخندی زیبا خواهد بود. با اینکه بیماران در هر سنی می‌توانند از براکت‌های ارتودنسی بهره ببرند، متخصصان سعی دارند در مورد کودکان و نوجوانان سریع‌تر عمل کنند چون هنوز فک آن‌ها در حال رشد است. اتحادیه ارتودنتیست‌های آمریکا (AAO) پیشنهاد می‌دهد که کودک باید در سن هفت سالگی توسط یک ارتودنتیست معاینه شود. بررسی‌های ارتودنتیست قبل از سن هفت سالگی می‌تواند بسیار مفید باشد اگر اختلال در صورت یا دهان مشاهده شود.

وقتی کودکی براکت استفاده کند چه مسائلی وجود خواهد داشت؟

ارتودنتیست ابتدا تستی بصری از دندان‌های کودک انجام می‌دهد. این تست با پرتونگاری پانورامیک، مدل‌های آزمایش و تصویربرداری‌های کامپیوتری از سر و گردن همراه خواهد بود. این ارزیابی‌های اولیه گاهی به عنوان فاز برنامه‌ریزی شناخته می‌شود چون به ارتودنتیست در تشخیص و تعیین موثرترین راه درمانی کمک می‌کنند. در بسیاری از موارد، ارتودنتیست براکت‌های ارتودنسی ثابت را برای کودکان تجویز می‌کند. براکت‌های ثابت، گم یا کنده نمی‌شوند و این یعنی دوره درمان سریع‌تر پایان می‌یابد. براکت متحرک هم می‌تواند به کار گرفته شود، که کمتر در معرض دید هستند و معمولا برای درمان انواع مختلفی از اختلالات استفاده می‌شوند.

انواع اصلی تجهیزات ارتودنسی که برای کودکان استفاده می‌شود

  • براکت‌های ثابت: براکت‌ها به هر یک از دندان‌ها چسبانده می‌شوند و سیمی قوس‌دار هم براکت‌ها را به هم وصل می‌کند. براکت‌ها معمولا از فلز، سرامیک و یا ماده‌ای مصنوعی ساخته می‌شوند که با چشم غیرمسلح چندان قابل تشخیص نیست. پس از نصب براکت‌ها، کودک به صورت منظم باید به پزشک مراجعه کند تا ارتودنتیست براکت‌ها را تنظیم کند. باندهای کشی ارتودنسی معمولا به براکت‌ها اضافه می‌شوند تا به جابجایی دندان‌های مشخصی کمک کند.
  • هدگیر (H3): هدگیر بیشتر برای درمان اختلالات پیشرونده مفید است. هدگیر وسیله‌ای است که به صورت سفارشی ساخته می‌شود، به سیمی متصل است و برای کمک به جابجایی دندان پوشیده می‌شود. هدگیر توصیه می‌شود که هر روز 12 تا 20 ساعت پوشیده شود و برای رسیدن به نتیجه مطلوب باید طبق توصیه‌های ارتودنتیست پوشیده شود.
  • نگهدارنده‌ها (H3): نگهدارنده‌ها معمولا در فاز سوم (فاز نگهداری) به کار می‌روند. وقتی که اختلال چینش دندان‌ها با استفاده از براکت‌ بهبود یافت، بسیار مهم است که دندان‌ها دوباره به شکل نامنظم قبلی خود بازنگردند. پوشیدن نگهدارنده باعث می‌شود دندان‌ها شکل و چینش درست خود را حفظ کنند و به استخوان فک اطراف دندان‌ها این فرصت را می‌دهد که تثبیت شود.

چه مدت زمانی لازم است که بیمار از این تجهیزات استفاده کند؟


چه-مدت-زمانی-لازم-است-که-بیمار-از-این-تجهیزات-استفاده-کند

این مساله بستگی به روش درمانی شما دارد. هر چه مشکل بایت یا وجود فاصله میان دندان‌های شما جدی‌تر باشد و هر چه سنتان بالاتر باشد، مدت زمان درمان شما هم طولانی‌تر می‌شود. بیشتر بیماران می‌توانند روی استفاده از براکت‌ها به مدت 18 تا 30 ماه حساب کنند، که پس از ان هم نگهدارنده‌ای به مدت حداقل چند ماه تا دو سال باید بپوشند تا بافت‌های اطراف دندان‌های تراز شده تثبیت شوند. برخی بیماران ممکن است لازم باشد به صورت دائمی از یک نگه دارنده استفاده کنند تا چینش دندانشان دوباره به شکل نامنظم اولیه‌اش بازنگردد.

ارسال یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *